داستان بلوچی ھانی و شئے مرید1و2و3

سازیں میرچاکریگورا روت و آییءَ ھال دات ـ دو پہ دو نندانت و پندلے سازانت، سازیں چاکرا سوج دات وگشیت برو ھما دیوانءَ کہ مرید نشتگ، دیوان کہ بز بیت شرطے ببند و مریدا ھم گون اےشرطءَ ھور بکن ـ
رندانی دیوان بیت و شیہ مرید ھم نندوک بیت ـ اول سرا جاڑو جلبقول کنت و گشیت ھر کس منی ریشانءَ دست بجنت من آ کسءَ زندگ نیلاں ـ میر ھیبتان ھمگشیت اگر ھر کسی ھشتر گوں منی بگا گوں کپت، من آ ھشترا پدا ندیاں اگر واھندی بییتواھندا ھم کشاں ـ میرچاکر پسہ دات، من اے سولءِ بنا ننداں اگر کسے بییت و اے کھورابگڈیت من چست نباں ـ مانیت بے وسیں مرید، قول کنت کہ پنچشنبہءِ سھبءِ نمازا اگر کسےچہ من دادے لوٹ اِت من آییءَ داد دیاں ـ
چاکر کہ اے ھبرا اِشکنت سک گل بیت ـ چستبیت و روت سازینءَ ھال دات و رند چہ مدتے لھتے لوڑی و سازگر مچ کنت و سوج اِش دات،برواِت بچاراِت مرید کہ سھبءِ نمازا چہ مسیتءَ کہ در کپیت آییءَ داد بلوٹ اِت بلےشین کن اَت ھانیءَ، اگر نداتی برواِت آییءِ لوگءِ دپا ھمودا ببنداِت و بجن اِت ساز،اگر زر و سھری دات اِت مزیراِت ابید چہ ھانی، زر و سھر من وت شمارا دیاں ـ
لوڑیننداَنت شیہءِ کلءِ دپا و جن اَنت ساز، مھلوک پہ سیل و چارگا کیت، بلے زان اَنت کہچاکر و سازیںءَ پندلے سازاِتگ پہ بے وسیں شیھہءَ ـ شیھہ سک نگیگ بیت کہ لوڑیگاںآییءَ پہ ڈھل و سرود زرتگ، و ھر دادے کہ آیانءَ دات نزیراَنت و گشنت: مئے داددُنانی ھانک اِنت، راجءِ تلاھیں بانک اِنت، ھورانی بے عیبیں گل اِنت ـ
مرید پسہدات: من ھانگلءَ دات نباں، ھانی منی جشتاراِنت ـ شما دادے بلوٹ اِت کہ من داتیبکنان ـ منی ھنجر و یا اے رھواریں بورا بزیراِت، گڈا آسری منی ھیشیں سراِنتـ
ٹگیں لوڑی شیھہءَ شگان جن اَنت و گشنت: شیھہ تو دادانی مردے نہ ائے، تو وتترّءِ و داد گرءِ، ماں میتگاں چنڈ گرءِ، بانگ دئے و ترّءِ زکات گرءِ، داد ھما مرددیئنت کہ پیراِں پت اِش داد داتگ اَنت ـ دادانی واجہ چاکراِنت ـ
اے سوچاکیں شگانمریدءَ سک سوچ اَنت ـ نندیت و ھیال کنت وتی دلا، من و ھچ نزانان ھانی چہ رنگے، سبزےیا گورگے، بلے زانان ھنچو کہ ملکءِ اے دگہ مردمان اِنت، مَٹی باندا منا رسیت، پرچےوتی قولءَ وراں، پیریں پتءَ بنام کنان، باندا چے جواب دیاں ـ
مرید چست بیت وگوانک جنت تا سے برا گشیت: ھانیءَ من بکش اِت پہ لانگو و لوڈیچھاں، بلے برواِتھانیءِ مات و پتءَ جست کن اِت ـ لوڈی تچان بنت دینارءِ کلءَ رواَنت و گش اَنت مریداھانی بکش اِت و داد دات مارا ـ
 
ھانیءِ مات دیما گوں دینار کنت و گشیت: دینار! ھانی مریدءِ جشتار بیتگ، بلے مریدا کہ بکش اِتگ نوں چہ مئے دستءَ دراِنت، بل کہبرانتی لوڈیچھاں ـ
ھانیءِ مات ھانیءَ سھرین پشک و زردیں سریگے سرا دات وسمبھینیت و دات لوڈیانءَ ـ ھانی دیما گوں لوڈیان کنت و گشیت: او لانگو و لوڈیچھاں،منا براِت شیھہءِ گورا، رکست کنان شیرءِ نرا، زانان مئے گڈی نوبت اِنت، منیوستاریءِ نامی پراِنت ـ
 
لوڈیاں ھانیءَ زوراَنت و براَنت مریدءِ گورا، دیما گوںمرید کنت و گشیت:
او شیھہ مرید! او شیھہ مرید، کسءَ چشیں کارے نہ کتگ، مرد پہوتی وشنامیءَ گنج و دگہ مالان دیئنت، میتاپ و شاھی کیلگاں، یا لانکی برّوکیںروھبراں، کس وتی آھوپریں دوستءَ ندات ـ بلے تو کہ منا اے لانگو و لوڈیچھان بکشاتگ،دلجماں منی اوبال ترا گر اَنت ـ
ھانی اِش برت چاکری کلا، ھپتگے رند چاکرا ملاےلوٹاینت و ھانیءَ نکاحے پر کت ـ
ھانیءِ ھیال مریدءِ دلا آتک اومانے کت کہ بروتھانیءَ بچاریت، سر گپت و شت ڈاڈر، چمی کہ پہ ھانی کپت اَنت سک بژنی بوت ـ
سبھانھو ! سبھانھو، من کہ دیتگ دوست وتی، ھانی چہ شیرا شرتراِنت، شیرا کپ و گجےسربراِنت، ھانی چہ ماہءَ شرتراِنت، ماہءَ گبارے ماں دپ اِنت، ھانی چہ درستاںشرتراِنت، شمس و سھیلءِ درور اِنت ـ
مرید کہ ھانیءَ گندیت سرءِ ھوشی روت، گنوکو بیسار بیت، گورءِ پچانءَ درّایت و چاک چاک کنت و گرمیں سکانی تھا لیٹ وارت، کیتکُلوا کھورے بنا نندیت آسے روک کنت و کمیرے سھر کنت و وتی درستیں بند و بوگان 77داگ دات ـ
مرید چہ بازیں گم و اندوھاں نشت نکنت ـ گون وتی پتءَ گشیت من نوںڈاڈر و سبی نشت نکنان و ھانی دیست نباں ـ پُچ و پتینکاں زریریت و رھادگ گریت، چہچاکری ماڑیءِ کشا گوزان بیت ھانیءِ چم کپنت و گندیتی و توارے کنت و گشیتی: او مریددلگوش بدار، پرچے چشیں کارے کت اِت، ماراِ چیا برباد کت اِت، دست اِت وتی چماں جتگـ مرید چہ ھانی ھبرا سک پدرد و پریشان بیت ـ کشے راءَ روت و شپءَ واتر کنت ـ مھلوکواب بیت، بازار اَنسریت، پاس گران و پاس گراں دیم پہ چاکری ماڑی روت، گندیت ھانی وچاکر کش پہ کش واپتگ و وابنت ـ لوگءِ اِنانءَ گور کنت، گندیت کہ مھلوک وابنت،اوشتیت ھیال کنت اَپسءِ کاھان چہ دیما چست کنت و چاکری لوگءِ کشءَ ریچیت ـ اَپسشِدگا لگیت چاکر چہ وابءَ جاہ جنت، ھانیءَ سھریں پشکے گورا بیت کیت و دمانے اَپسءَپیش کاہ کنت و لوگا گوزیت ـ مرید پدا کاھانءَ چہ آپسءِ دیما چست کنت، اَپس پدا شدگالگیت ـ چاکر چہ وابءَ بست کنت ھانیءَ ناولیت و آگاہ کنت، اَپسءَ وتی کاہ وارتگ اَنتپادا برو پیش کاھی بکن ـ ھانی پہ اِشتاپی زردیں سریگے سرا کنت چست بیت و اَپسءَ پداپیش کاہ کنت ـ دمانے گوزیت مرید پدا کاھانءَ چہ اَپسءِ دیما چست کنت چاکری کلءِ دپاریچیت اِش ـ گُنگُدامیں اَپس پدا شدیت و پاداں چست و ایر کنت ـ چاکر پدا جاہ جنت وھانیءَ پہ پریات و زاری آگاہ کنت ـ ھانی جست کنت چاکرا، ھر شپ تو وت اَپسءَ پیش کاہکتگ، امشپی منا بے واب اِت کتگ پرچے!؟ چاکر پسہ دات: ھانی! منا سر دردے گپتگ بدیں،جان و جگر درد کن اَنت، بند و بوگان اوں سوچ اَنت ـ ھانی چہ زھر چاکر لوچ وجاندارءَ چست بیت و اَپسءَ کاہ کنت ـ
مرید کمے اوشتیت و دلا ھیال کنت، زانان کہچاکر سک پریشان و نگیگ اِنت کہ وت پاد نئیت ـ پشت کنت و وتی لوگا روت ـ
چاکرسھبءَ چست بیت و وتی دیوانجاہءَ روت و درستیں راجءَ لوٹیت و دیوان کنت ـ نپرے راہدات و گشیت: برواِت بے وتیں مریدءَ و آییءِ پتءَ شیھہ مبارکءَ ھم بیاراِت ـ آیان کہکاینت دیوانءَ ننداَنت، چاکر چست بیت و گپا بنگیج کنت، دیوان موچ کنت و گوش داریت ـمیرچاکر دیما گوں دیوانءَ کنت و جست کنت، دوشی اِستونءَ چنت برا گرنداِتگ؟ رنداںپسہ دینت، واجہ ما ھچ ڈولیں گرند و گروکے نہ اِشکتگ و جمبرے ھم آزمانءَنبیتگ!
چاکر تا سے برا جُست کنت، دوشی اِستونءَ چنت برا گرنداِتگ؟
شیھہ مریدپسہ دات: دلگوش بدار او کومءِ کماش و رھدربر ـ تئی جواب گوں من ھست و حاضراِنت،دوشی اِستونءَ تا سے برا گرنداِتگ ـ
اول ماں سیاھیں جمبرا "بزاں ھانیءَ جامگےگوراَت"
دومی مان شینکانی تلءَ "بزاں سریگ و گشانی مانپوشتگ اَت"
سیمی ماںسیاھیں ڈنءِ سرا "بزاں لوچ و جاندر اَت"
میرچاکر ھژم گریت و توار جنت شیھہمبارکءَ و گشیت: او شیھہ مبارک! دوشی تا سے برا تئی بچءَ منی لوگءِ سرا بیڑ برتگ،نوں سرپد کں وتی چکءَ ـ چوش کہ بورے تردّیت مدام گوں من گیر و داراں، باندا روچ منامیاری مکن ـ تو یک بے وسین مردمےءِ، چہ من باج نبرءِ ـ اگر بچ تئی سرپد مبیت، ھلارےکنان ـ
شیھہ مبارک دیما گوں مرید کنت و گشیت: او مرید دلگوش بکن، چاکر کومءِسراِنت، رندانی پشت و رھبراِنت ـ اگر کارے بکپیتی و گوانک بجنت ھزار مرد پاد کیت ـمن و تو گریبں، چاکری کاراں کار مدار ـ
مرید پتءِ ھبرا گریت، گوں گم و اندوہ چستبیت و روت گوں ھجی ھاجیان ھور بیت و دیم پہ ھجءَ رھادگ گریت، و ھر جاہ کہ ھانیءَیاد کپیت بند و بوگاں وتی داگ دات ـ
 
ناصر محتشمی

ھانی و شیھہ مرید (2)


"دومی بھر"
مرید درچکے چیرا نشتگ اَت کپوتے آتک درچکءِ سرا نشت و کوکو کنگا لگ اِت ـ
مریدءَ سر چست کت و گشتی، بیا او ڈاڈرءِ وشتواریں کپوت، منی دوستانی مھرم و ھمبل، زاناں ترا ھانیءِ راز گون اَنت، پہ منی گینا وش و اَمبرءِ بوّا کنے، بیا و راست بگش او مُرگ، اگر منی دوستءِ قاصدءِ گڈا ھانیءِ گمزدیں ھالان اوں بدے ـ
پدا گشتی، بیا او کپوت نون بس اِنت ترا گون مرگاں ھور بئیگ ـ منی زپتیں زھیر و سُچوکیں ارساں بزیر و برو ھانولا سر کن و بگشی تئی زپتیں زھیر منا پہ نندگا نیلنت ـ مں ڈاڈرءِ سبزیں کھور و جنگلانی تھا کپتگاں، رنداں گوں چاکر نشتگ و گپ و دیوان اِنت اِش ـ من نزانت کہ چاکر گوں آ ٹگیں چنگیاں پہ رپک و حیلہ اِنت، شرط بندیت ترا چہ من پلّیت، جاڈوءِ کسانیں بچءَ، پتءِ دستءَ کوشاینیت، ھیبتانءَ گنوک کنت و بیبگرءِ بگّءَ پروشیت، منی جشتارءَ بارت و منا اے ڈول گوش و پونز کنت ـ
آسے مریدی دلا روک اِنت، کوکار کنت سوگند وارت و گشیت، او چاکرءِ شیھک اگر زندگ بوتاں وشیں آپان پہ تو زھر کناں، ھانیءِ پُلگ دردے بیت تئی جانءَ گریت، منی جشتارءِ کشءِ وپسگ ترا ھرام اِنت، شیرکنیں شربتاں پہ تو زھریں کچل بنت، گون سراپیں سازیں ھور بیت و منی دوست اِت پل اِت ـ
مرید ڈاڈرءَ ویل کت و گوں حاجیاں ھمراہ بیت و دیم پہ حجءَ شت .
یک شپے میرچاکرءِ دل اوماں کنت جاہ جنت پیش کنزان بیت و میزاں میزاں دستءَ دور دات ھانیءِ آسکی گردنءَ کہ وتی دلءِ ارماناں بریچیت، بلے اپسوز کہ چاکر پہ ھانی پت و براتے اَت، و چہ مریدءِ درد و دوریاں مدام آگاہ اَت، چست بیت و گشتی او چاکر! گنداں شریں کلامے گپتگ ترا، مپتءَ زور مجن منی بالشتءِ سرا، منی و تئی نزیکی نبیت تا روچ مھشرا، راستے کہ تو منا نکاح کتگ بلے من گون تو نوپساں!
ھانی چہ چاکرءِ دستءَ سیہ دل و بیزاراِنت، ابید چہ آزمانءَ دگہ واک و مدتے پہ وت نگدیت، دستان آزمانءَ شھاریت و پریات کنت ـ
منّت کنت جمبرانءَ و گشیت او جمبراں شما کہ بلند و آزمانءِ سرا اِت، گوارات و ریچ اِت وتی بھارمیچیں دانگاں، پرچے تینے منی دلا داتگ شما، برواِت مکہءَ، چارمی پاسءَ ایر دئیت مکہءِ چاردورءَ بگواراِت، بچاراِت ماں ھما شھر و جنگلاں شیھہءَ درگیج اِت و شریں رگامے آییءَ سرا بگواراِت آییءِ گیمرتگین ارواہ و آچشین زردءَ سارت و ھنک کن اِت تا کہ ھجبر گرمی مگندیت منی دوست ـ
چلہ گرماگ اِنت، استوانءَ گرندگے جت و ایر دات رگاماں، ھور شنزگا لگ اِت، مرید چہ وابءَ بست کت و نشت دویں دستاں سرا کت و سرا کونڈانی سرا ایر کت و پگرانی تھا کپت و ترونگلیں ارس چہ آییءِ چماں شیپ گراں بیت اَنت، گوں بے وسیں پریاتے گشتی، چوں کناں! نیست اِنت قاصدے کہ دیمی دیاں، ھانیءِ زپتین زھیر واب و آرام نیلنت منا ـ
اَنگاہ کپوتے کوکو کنگا لگ اِت، مریدءَ سر چست کت و توار جت کپوتءَ، او مکہءِ سبزیں کپوت بس کن، اینچو کوکو مکں اے نیم شپاں، بیا و ببر مستاگءَ منی، سھبی کہ روژنا بیب روچ بال بکں دیم پہ مکراں، بلے برز برو برزتر چہ جمبراں تا کہ مکرانءِ نیلیں زرءِ نودانی نمباں مگراَنت بالانءَ تئی ـ
مریدءَ گشت، برو او کپوت شالءَ کہ ترا ھچ پرواہ مبات ـ بلے ھنچوش کہ من ترا گشاں اِشنت منی دوستءِ نشانیاں، ایوک و تھنا نشتگ، زردیں سریگے سرااِنتی، گوں ھمسروگاں ھور نبیت، مدام چاریت و رھسراں منی ودارا کنگااِنت، روک اِنت و جشیت منجلی، گیمرتگ و لاگراِنت چہ گماں، بلے او کپوت بچار اگر وپتگ و وابت، پادی مکن گوں وتی تیزیں چمبلاں ـ شریں ساھتے بنند و دم بدے وتی ھریریں بانزلاں، وھدیکہ چہ وابا پاد آتک، نزیک ببو و بدے منی زردءِ زھیراں و بگشی، گوں حجی حاجیاں گوں کپتاں و مکہءِ درچکانی چیرا نشتگاں، روکان و جشان پہ تئی زھیراں، ھر وھد کہ اومان کنان بند و بوگاں وتی داگ دیاں ـ ھانی تو منی ھمراہءِ کسانیءِ، من ترا شموشت نکنان، کندگ و بچکندگ تئی یاد کپنت وھد و مدام ـ
ھانی:
ھانی پسہ دات و گشت گوں کپوتءَ، بیا مکہءِ دربندءِ کپوت اینچو پریات مکں، منی ٹپیں دلا سنٹ مجن، بیا و نند منی اسپیت و کوشیں زانسراں، مں ترا زرّیں تاسانی تھا آپ دیاں، زیر و بر منی سلاماں پیش کن مریدا، بگش دوستءَ منی، من ھم چہ تئی گرانیں گماں باراں، بلے جنینیاں دستا ھچ نبیت منی، گٹ و ھیراں نشتگاں، زور منا نیست کہ گوں چاکر جنگ بکناں، کوٹءَ بپروشان و چہ کوٹءَ دربکپاں ـ دست بندان و پریات کناں، بیا او مرید من تئی ودارا نشتگاں ـ
مریدءَ کچکولے بڈاَت و عصا دستا پیتکگ اَت، میزاں میزاں ھانیءِ لوگءِ دپا آتک و اللہ کش اِت و اوشتات ـ ھانیءَ کوڈیءِ چیر جت و چہ دانءَ پُر کت شھار دات پہ شیھہءَ بلے شیھہءِ چم سک اِتنت و روک روک چاراِتی ھانیءِ چمانی تھا ـ ھانی چہ پریاتاں درمنتگ اَت، دمانے رند سازیں رس اِت، سازینءَ پجاہ آرت پہ گزب ھکلی کت شیھہءَ و تواری جت چوریگانءَ، بیااِت چکان اے پنڈوکا تاچین اِت چدا ـ چوریگان پہ ڈوک زرت شیھہءَ، شیھہ چہ ھمودا پشت کت و رھادگ گپت، مرید کہ پُشت کت، ھانی آییءِ گامگیجاں پجاہ آرت، چگلی کت کوڈیءَ و تچاں تچاں بلے مرید شت و ناھمدیم بیت ـ ھانی گوں گیمرتگیں زردے چھر کت و نشت لوگا گریت و پُٹینت اپسوز وارت کہ گپتگیں مرگ چہ دستا بال کت و شت ـ
ھانی:
ھانی چہ وتی جنینی و آجزگیءَ سک بے وس و بے واک اِنت، ھچ راہ و درے پہ وت نگندیت ـ دست بندیت گوں وتی سروگ و دزگھاراں پریات کنت و گشیت: او منی گھار و دزگھاراں جم بت و برواِت چاکرءَ منّت کن اِت و بگشتی پہ ھدا بچار منی سوناں بدءِ، گرندے تئی سرا کپات کہ مریداِت بزگ و بیچارگ کت، بے وس و وارنت کپتگ ماں مکہءَ ـ
چاکر قاصدءِ ھبرا گوش کنت و پدا گوں آییءَ گشیت، برو ھانیءَ بگش اگر منا زیرءِ ھپت برا زرشان اِت کناں، بیست و چھار گوک تئی پادانی چیرا کشان، دوسد سھر تئی پادانی پادیگ کنان، تلاھیں تھتے پہ تو جوڑ کناں، اے ھزار زراَنت من تئی لب اِش دیاں، جدی نوکراں تئی کاردار کناں، تو اگر منا دوست بدارے من ھم ترا دوست داراں، پتکگیں امبے وڑا ترا دلے سرا ایر کناں، چوشاں و دلے زنگاں دیر کناں، ھانی پرچے تو گنوکے پہ ھما یکیں دانگءَ ـ
ھانی گریت و پریات کنت و گشیت گوں میرءِ قاصدءَ، چاکر پہ تئی لب و تماھاں منی دل رازی نبیت، تئی شھد منی دپا زھر و کچل اَنت، تئی شار و پوشاک منی جانءَ آس و اَنگراَنت، تئی سُھر و طلا زوم و دندسکی دجنت منءَ ـ
ھانی دستاں آزمانءَ شھاریت و گشیت ـ چارموٹ ترا کشات دردے ھری، من کنکاں دعا پرچی منی دعا ھچ رنگا نگپیت، ملکموت بیا چاکرءَ چکپروش بکن، آسنیں ڈوکے زیر و دلءِ بندی بجن، وپتگیں وابءَ چہ ھما وابءَ بود مکنت ـ
 ناصر محتشمی


شیہ مرید (3)

 

سیمی بھر
نرمین بھارگاھیھورے شنزگا اَت و دلنشینین گواتے کشگا اَت ـ چہ مریدءِ دلبرّیں زھیراں ھانی سکتکانسرت ـ ھانیءَ بُرّے دزگھار زرت و چہ بازارءَ درکپت و ریکی جمپے سرا نشت وبادمین چمان دیم پہ زرا شانک دات اَنت ـ گِندگا بوجیگ کرّگی ترّد جنان و موجانی سراسِرّان و پہ زراب پیداگ اِنت ـ
بوجیگ آتک و تیابءَ لنگر کت ـ حجی حاجیاںبازارءَ شنگ بیت اَنت ـ ھرکسءَ گشت کہ کابلی میاہ اَنت ـ مرید نشت بازارءِ کنکا وکچکول دستءَ کت و دیم پہ چاکری ماڑیءَ رھادگ گپت ـ گوں عاجزیں پریاتاں اللہ کشان وھانیءِ کلءِ دپا اوشتات ـ
ھانی آییءِ اللہ و پریاتءِ پسہءَ گشت: او مسکینینپکیر بس کن عاجزیں پریات و اللہءَ کشگاں ـ اِشتاپ کن بدے مریدءِ ھالانءَ ـ اگرمریدءِ وشیں ھال و اھوالان اوں بدئے، کولنت منءَ تلاھیں دُورّان کشاں چہ گوشان،پونزءِ پُلُک و دستءِ سنگھاں، پادءِ پادیگ و نگرھیں مودبنداں، اے درستاں بخشان وترا داد دیاں، ابید چہ مالاں اَنگت سرا ھم پہ مرید کربان کنان ـ
ھانی پدا پریاتکنت و گشیت گوں پکیرا: نون بس کں عاجزیں پریاتاں پکیر، گَل کن و بچکند بدے وشیںاھوالاں ـ
پکیر سرا چست کنت و گشیت: بی بی من شیہ مرید نامیں مردے ندیستگ! بوجیگماں زرا سک بازاِنت و دریا مزن و جھلیں دریایے، بلے بی بی شیہءَ پرچے زھرزرتگ؟
 
ھانی نشت گوں پکیرا درد و دل کت و گشتی، گوشدار کہ کسھاں کاراں ـ
مردے ھست اِنت نام اِنتی چاکر، سکین رپک باز و دلارے ـ رندانی سریں سروک اِنت ـیک روچے دیوان کنت و شرط بندیت، جاڈوءِ تاسوکیں بچءِ سرا باھینیت ـ ھیبتان بیبگرءِبگا زنت ـ لانگواں مست کنت و مریدءِ جشتارا پُلیت ـ
مریدءِ جان و جگر روک بنت وچہ دلءِ جھلانکیءَ اُپارگے کشیت و دست ماں کونڈان جنت و چست بیت ـ ھانی کوڈیءِ چہچاکرءِ گندماں پُرّ کنت و پہ آیی شھاریت، بلے پکیر چمانءَ جنت آییءِ چمانی تھا ودانانءَ ھچ نہ چاریت ـ اَناگاہ سازیں رسیت شک کنت ـ نھرّ کنت پکیرا و گشیت: اِشیمیایے نہ اِنت دان پنڈیں، ٹگ و کابلی سراپے ـ
ھانی ھکل کنت سازینءَ و گشیت: بسکن ھرّگیں نیلگ سر ـ کور بات اَنت تئی دوئیں دیدگاں ـ زاناں مرید تیگ اِنت؟ من پہآیی کندگے مھتاجاں! تو و ٹگیں گوھر و رنگ بازیں سمّی سے ایں چاکرءِ دلاراِت و چوشکہ بلاھے پرچے منی جانءَ اِت؟
سازیں دو دست کنت ھانیءَ، ھانی گوں دانان کپیت ـپکیر ھانیءَ چست کنت و تونیگیں دلءِ سرا داریتی ـ ھانی وتا چہ پکیرا گیشینیت ـ پکیرپشت کنت و رھادگ گریت ـ ھانی آییءِ رواجا پجاہ کاریت و پدی کپیت ـ پکیر روت و پدابوجیگءَ سوار بیت و دیم پہ مکہءَ روت ـ
ھانی پدا گوں پیشیگیں ارمانان نندیت وگریت ـ توار کنت کلاتءِ کاڈانءَ و گشیت: بیااِت او ماھیں جناں ـ بیااِت گوں شما عرضاِنت منءَ ـ برواِت میر چاکرءَ منّت کن اِت و بگشیتی، تو راجءِ کماش و مسترءِ ـمزنین نام و ننگے واھندءِ، بلے سکین بدیں کارے تو کتگ! زوت کن و منی سوناں بدءِ ـتو گوں برّے دلارا پہ من ٹوھیں زلمے کتگ ـ گوں اے جُڈالءِ قوم و سیاداں ـ دلار وٹگیں سیھراں ـ کجا ملکءَ مھلوکءِ جنکانءَ پہ شرط براَنت؟ تا آ روچی کہ من اِش گوںتو نکاح کتگ، من چہ تو جدا وپتگاں ـ چہ تئی کشا دیر بیتگاں ـ تئی دلءِ مراد پورہ نہبیتگ اَنت و من چہ گماں پیر بیتگاں ـ چاکر سی و دو سال گوستگ، منی ڈکمیں مود راستبیتگ اَنت ـ زلپ و ماپران گیمرتگ اَنت ـ گجگیں گوراوں ایر مرتگ اَنت ـ جنکانی دل وشاِنت، میتگ و بازاراں ترّاَنت و سیل کن اَنت ـ بانوری وتا سمبھین اَنت و وتی مردانیکشءَ وپتگ و وشیں واب جن اَنت ـ بوس چہ شھدیں دپان اش چن اَنت ـ چاکر تئی آروسی گودو پرداچ اَنگت ماں ھما بگچھاں بستگ اَنت ـ سھر و زیور دنز گپتگ اَنت ـ گلیپ ومنجلان یک کرّا کپتگ اَنت ـ آبرشمیں گُد کھن بیتگ اَنت ـ چاکر! باور کن کہ من اَنگتتئی یاتءَ نہ اں ـ زیت کن منی سوناں بدءِ ـ
چاکر دست ماں ریشان جنت و گشیت: نوںچدو گیش اوپار نہ بیت ـ بیا کہ تئی سونانءَ دیاں ـ
چاکر سے اشرفی چہ کیسگءَکشیت و توار جت مولدءَ ـ بیا مولد اشاں بزیر و برو ھانیءِ دیما شھار و بگشی تو پہمن مات و گھارءِ، چہ من رکستءِ، ھر نیتے دارءِ بدار ـ
ھانی کہ اے ھبرا اِشکنت سکگل بیت ـ سھبءَ کہ چہ وابءَ پاد کیت، گندیت وتی پتءِ شوانگا گشیتی: او بابکءِ مالءِشپانک تو کہ مالاں چراگاں برے ـ بچار اگر تو دیست یک رمبے دیوانگیں پکیر، مردے گوںاے پکیراں گون اِنت ـ پشکی آستیگ پر نیست ـ شلورءِ پانچکانی درتگ اَنت ـ دیوانگاِنت، دپی گج و لیتار اِنت ـ مدام ھانیءِ نامی دپ اِنت ـ تو کہ اے مردءَ دیستامبازی کن، پیشانی دروت بدے و بیاری منی کلءِ تھا ـ
شوانگ ودار کنگا اَت کہاَناگاہءَ رمبے پکیر آتک ـ شوانگ کپت ھما مردءِ پدا کہ ھانی نشانیاں داتگ اَت ـپکیر چو دیوانگاں چک جت و گشتی: تو کئے، پرچے کدینءِ منی تاجگیں ٹپاں ـ بند بنداوںسوچنت و داگ داتگ اَنت ـ شوانگا امباز کت پکیرا و ھانیءِ پیگامی داتنت و زرت و آرتیمیتگا ـ
پکیر کہ ھانیءِ کلءَ آتک، ھانی گنوکانی پیما امباز کت وتی دیوانگا و بوسچہ آییءِ دپ و پیشانیگاں زرت ـ شریں دمانے دل پہ دلءِ سرا ایر کت و نشت و گشتی: بیااو مرید مردانگیں، بیا او مرید شاھانگیں ـ بیا دور پہ دوبار آتکگ اَنت ـ سیرءِ گُدو پرداچ تئی من پہ مراد دوتکگ اَنت ـ
ھانیءَ توار جت وتی ترو و ناکوزاتک وبازارءِ مردمانءَ و گشتی : بیااِت منی دوستءَ جان شود کن اِت ـ شیریں یلءَ سالونککن اِت ـ عطر بریچ اِت ماں آییءِ پاگ و چوٹواں ـ ھانی وت ھم چست بیت و سر و جان کت،اسپیتیں ملگوراں سیاہ کت اَنت و وتا بانوری سمبھینیت و شریں پچ و لباسے کت، سھت وزیوراں پر کت و گوں مرید زان پہ زان بیت و گلایش کت مریدءَ ـ بلے مرید پہ زھرچنڈاِت ھانیءِ دستءَ و گریت و گشتی: ھانی گوں مں نزیک مبو! کہ منی تاجگیں ٹپکُداَنت ـ منی بند و بوگ داگ داتگ و سوچنت ـ تو ھر چی کہ بگوشے، من ترا باور نکنانـ
مرید زھر گپت و چست بیت و گشتی: آ زال کہ مرداں گپتگ اَنت، چیر چادراں برتگاَنت، دست و گلایش بیتگ اَنت، نرمیں گوراِش ھارینتگ اَنت ـ ـ ـ ـ ـ ـ ھانی آییءِھبرا گڈاِت و پسہ دات: او شیہ مرید، او شیہ مرید، او شیہ مرید دیوانگیں، لاپی گنوکچارماھگیں، آ زال کہ مردان گپتگ اَنت، چیر چادراں کنزینتگ اَنت، نرمیں گوراِشموڈینتگ اَنت، گور چہ گڑاں شورینتگ اَنت، گڈا بچ و جنک اِش آرتگ اَت ـ مرید کواَنتمنی بچ و جنک؟ مرید منءَ پیشی یاتاں مدے! تو چہ وسوساں پیر بیتگءِ و چہ منی گورادیر بیتگءِ ـ
مریدءِ شگانان ھانیءَ سک تورینت ـ چست بوت و گشتی او شیہ مریددیوانگیں آ کساں کہ شرط جن اَنت، قول و قرار کن اَنت، لانگواں داد داینت، وتی دستءِسلاہءَ دینت، لانکءِ دو گوشیں ھنجران، اپساں گوں تازی کورّگاں یا بَگ و جُڑاں،مرداں چشیں چیزاں داد دینت ـ تو دیست کہ لانگو پہ رپکے اتکگ اَنت ـ میرچاکرا لب وملام داتگ و راہ داتگ اَنت ـ مرید وھدیکہ لانگواں چشیں گپے گوں تو کتگ اَت، تو وتیلانکءِ ھنجر بکشتیں و آیانی زباں چہ نُکا برّتیں ـ بل کہ آیان تچان شت و گوں چاکرگونگی کتیں ـ مرید تو پولنگے جھانءَ ایر کت ـ
مریدا ھانیءِ گپ پہ شری گوش داشتاَنت و دلا ھیالی کت و زانتی کہ من مزنیں ردیءِ کتگ، ھانیءَ ھچ ڈولیں میارے نیستاِنت ـ کسہ چہ ھمدا آسر بوت ـ مریدءَ امبازاں رپت ھانیءَ و بوس چہ ھیرواریں دپا گپتو پدا دوئیں دوست یک بوت اَنت ـ
 
اے کسہ سے بھراِنت و چہ میراث کتابءَ زورگ بوتگـ اگر ھر ڈولیں کمی و گیشیءِ ھست اِنتی، پیشءَ پیش چہ بلوچ راجءَ پھلی لوٹان و شمئے%

/ 0 نظر / 40 بازدید