مکران ءِ فتح

رند چه إے مزنٻں پیروزیءَ حضرت حکم بن عمرو-رضی الله عنه-ءَ مکرانءِ فتحءِ بارهءَ شعرے پِربست که آ إے پیم إنت:
لقد شبع الأرامل غیر فخر/بفیــئ جآءهم من مــکران
أتاهم بعد مسغبة وجهد/وقد صفرالشتآء من الدخان
فإنـی لایـذم الجیش فعلی /ولاسـیفی یــذم ولاســنـانی(البدایة والنهایةجـ7ءُ8 صـ261)
بے فخرءَ گوشاں که بے شک سٻر بیت أنت جنوزاماں، چه آ غنیمتے که چه مکرانءَ آیاں رس إت.
إے مال رند چه آیانی بزّگیءُ شدیگیءَ ماں آ حالءَ که زمستانءِ سارتی إش بے آسءِ رۏک کنگءَ گوازٻنتگ أت ، آیانی دستءَ کپت.
لشکر، منی کارءِ سرءَ هچ عیبے گپت نکنت، همے پیمءَ منی زهمءُ نیزهءَ کسے ایرادگپت نکنت.
 حضرت حکم بن عمرو-رضی الله عنه-ءَ رند چه مکرانءِ گِرگءَ، غنیمتانی پَنچِک(خمس)گۏں حضرت صحار عبدی-رضی الله عنه-ءَ،  أمیرالمومنین حضرت عمر فاروق-رضی الله عنه-ءِ محضرءَ دٻم دات أنت.
وهدے که حضرت صحار عبدی-رضی الله عنه-مدینهءَ رس إت؛ حضرت عمر فاروق-رضی الله عنه-ءَ گوشت: مکرانءِ حالاں بدئے.
حضرت صحار عبدیءَ گوشت: «یا أمیر المؤمنین! أرض سهلها جبل،ومآءها وَشَل، وتَمرها دَقَل، وعَددها بَطَل وخیرها قلیل، وشرها طویل والکثیر بها قلیل، والقلیل بها ضائع وماورآءها شر منه».
فقال عمر: أ سجّاع أنت أم مخبر!؟ فقال: بل مخبر.[تاریخ  طبری جـ 8صـ407]
حضرت صحار عبدیءَ گوشت: اے أمیر المؤمنین! مکران، جاگاهے که آئیءِ دشتءُ بیاباناں کۏهءِ پیمءَ سک أنتءُ آئیءِ آپ هں ناوش أنتءُ مردمانی قهرمان أنت ءُنپ إش کم إنتءُ زیان إش بازإنتءُ بازٻں نفر آیانی دٻمءَ کمّ أنتءُ کمّٻں هں بزّگءُ آ دیمتری چه اوداں بدتر إنت.
حضرت عمر-رضی الله عنه-ءَ گوشت: تو په من شعر وانگئے یا مکرانءِ حالاں دیگئے!؟
گوشتی: مکران حال همے پیما إنت که من گوشت .
گڈاحضرت عمر فاروق-رضی الله عنه-ءَ گوشت: چه منی نٻمگءَ حضرت حکم بن عمرو-رضی الله عنه-ءَ بگوش که إے وهدی  اسلامءِ لشکر گٻشتر دٻمروی مکنت.

نبیسوک: شاکر رئیسی
*************************************
سرچمّگاں:
1. ابو عبدالله یاقوت حموی، معجم البلدان
2. ابن کثیر، البدایة والنهایة جـ7ءُ8 
3. ابن جریر طبری، تاریخ طبری جـ 8 
4. عبدالصمدسربازی، بلوچءُ بلوچستان

/ 2 نظر / 9 بازدید