به حلاوت بخورم زهر

به حلاوت بخورم زهر

 

به جهان خرم از  آن‌ام که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست
به غنیمت  شمر ای دوست دم عیسی صبح
تا دل مرده مگر زنده کنی کاین دم از اوست
نه فلک  راست مسلم نه ملک را حاصل
آنچه در سر سویدای بنی آدم از اوست
به حلاوت  بخورم زهر که شاهد ساقی است
به ارادت ببرم درد که درمان هم از اوست
زخم  خونینم اگر به نشود به باشد
خنک آن زخم که هر لحظه مرا مرهم از اوست
غم و  شادی بر عارف چه تفاوت دارد
ساقیا باده بده شادی آن کاین غم از اوست
پادشاهی  و گدایی بر ما یکسان‌ است
که برین در همه را پشت عبادت خم از اوست
سعدیا گر  بکند سیل فنا خانه‌ی دل
دل قوی‌دار که بنیاد بقا محکم از اوست

گلستان سعدی

/ 0 نظر / 30 بازدید