براسانی دیوانجاه
این وبلاگ هیچ گونه گرایش سیاسی نداشته و یک مکان آزاد می باشد (شعر ، داستان ، عکس ، مطلب و مقاله (بلوچی و فارسی)) . 
نويسندگان


حادثه کشتار مردم کرمان واقعه‌ای تاریخی است که در سال ۱۲۰۸هجری قمری در شهر کرمان به وقوع پیوست. در این واقعه آقا محمدخان قاجار پس از فتح شهر کرمان دستور کور کردن تمام مردان شهر و تجاوز به ۸ هزار تن از زنان و دختران کرمان را صادر کرد. علت این‌کار حمایت مردم کرمان از لطفعلی‌خان زند، شورشی مدعی سلطنت بود.

پس از این حادثه لطفعلی‌خان در توسط حاکم بم دستگیر شده و به طرز فجیعی در تهران توسط آغامحمدخان کشته شد.

تمسخر شاه قجر و شعله ور کردن آتش کینه

اشتباهی که شعله های بیشتر فاجعه ی کرمان را موجب شد تمسخر آقامحمد خان و سرودن و خواندن اشعار هجو برای او بود.هر شامگاه از فراز برج هایی که به دروازه وصل بود، عده ای که به آنها نقاره چی می گفتند پس از نواختن طبل و دهل ودادن شعارهایی که غروب را اعلام می کرد و ضوابط ویژه شب را یادآور می شد، اشعاری در هجو آقامحمدخان می خواندند.روایت تاریخی دیگری نیز حضور زنان کرمانی را در این صحنه نشان می دهد که عصر هنگام بر بلندیها رفته و دسته جمعی این خان قاجار را به تمسخر می گرفتند.(تمسخر به دلیل اخته بودن آقا محمدخان قاجار)

کینه ، خان قاجار را آنچنان خشمگین ساخت که در نخستین شب شنیدن این اشعار، به عنوان اقدام اولیه دستور داد تا آن تعداد از اسیران کرمانی که سال قبل توسط نصرالله خان نسقچی باشی به تهران اعزام شده بودند، به قتل برساند و تمام قنوات اطراف کرمان را با خاک پر کردند.

نحوه ی کور کردن مردم کرمان :


ادامه مطلب
[ جمعه ۱٤ آذر ۱۳٩۳ ] [ ٥:۳۱ ‎ب.ظ ] [ عادل قنبرزهی ]

بیاموزید که مجروح کردن قلب دیگران بیش ازدقایقی طول نمی کشد ولی برای التیام بخشیدن آن به سالها وقت نیاز است.

بیاموزید که هرگز نمی توانید کسی را مجبور نماییدتا شما را دوست داشته باشد، زیرا عشق و علاقه دیگران نسبت به شما آینه ای از کردارو اخلاق خود شماست.

بیاموزید که هرگز خود را با دیگران مقایسه نکیند،
از آنجایی که هر یک از شما به تنهایی و بر حسب شایستگی های خود مورد قضاوت و داوری ما قرار می گیرد.


بیاموزید که دوستان واقعی شما کسانی هستند که با ضعف ها و نقصان های شما آشنایند و
لیکن شما را همانگونه که هستید و دوست دارند.

بیاموزید که داشتن چیزهای قیمتی و نفیس به زندگی شما بها نمی دهد، بلکه آنچه با ارزش است بودن افراد بیشتردر زندگی شماست.

بیاموزید که دیگران را دربرابر خطا و بی مهری که نسبت به شما روا می دارند مورد بخشش خود قرار دهید و این عمل را با ممارست در خود تقویت نمایید.

بیاموزید که دو نفر می توانندبه چیزی یکسان نگاه کنند ولی برداشت آن دو هیچگاه یکسان نخواهد بود.

بیاموزید که در برابر خطای خود فقط به عفو و بخشش دیگران بسنده نکنید، بلکه تنها هنگامی که مورد آمرزش وجدان خود قرار گرفتید، راضی و خشنود باشید.

بیاموزید که توانگر کسی نیست که بیشتر دارد بلکه آنکه خواسته های کمتری دارد از همه توانگرتر است.

به خاطر داشته باشید که مردم گفته های شما را فراموش می کنند و همین مردم اعمال شما را نیز از یاد خواهند بردولی، هرگز احساس شما نسبت به خویش را از خاطر نخواهند
زدود.

[ دوشنبه ۳ آذر ۱۳٩۳ ] [ ٥:٠۳ ‎ب.ظ ] [ عادل قنبرزهی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

امکانات وب
قرآن آنلاین

,,

اسما خداوند متعال